Het Castillo de la Duquesa ligt aan de kust van Manilva, provincie Málaga, gebouwd in 1767 door Francisco Paulino uit Sevilla. Koning Karel III gaf hem hiervoor de eer om een cavalerie-compagnie aan te voeren. De timing was strategisch: Spanje wilde Gibraltar terugveroveren van Engeland, en deze ankerplaats moest beschermd worden.
IN HET NIEUWS UIT ANDALUSIË VIND JE ALTIJD IETS INTERESSANTS EN SPANNENDS OM TE LEZEN!

Alfarnatejo, Málaga
Klein dorp, groots verleden
Neolithicum en een kasteel met uitzicht
Lang voor de WiFi en asfaltwegen vestigden zich hier al mensen. In de steile kloven van de rivier Sabar zijn resten gevonden uit het neolithicum. En toen kwamen de Moren. Die bouwden waarschijnlijk op de top van het Alto del Fraile een fort: het Castillo de Sabar. Niet om indruk te maken, maar om overzicht te houden. Uit dat fort groeide een alquería, een boerengehucht met potentie. Dat groeide uit tot Alfarnatejo, losgekoppeld van buur Alfarnate in de achttiende eeuw.
Waar de Axarquía op z’n best is
Alfarnatejo ligt in de oostelijke uithoek van de provincie Málaga, midden in de Axarquía. Denk: bergen, valleien, dorpjes en meer olijfbomen dan er stoelen in het Philips Stadion passen. De streek is een lappendeken van witte dorpen, kronkelwegen en uitzichten die nooit vervelen. Alles in één: sierra, landbouwvlaktes, terrassen en een mediterrane bries.
Van boven tot beneden:
-
De bergen barsten van de wandelpaden en adelaars.
-
In de valleien groeien citroenen, sinaasappels, avocado’s en verhalen.
-
Op de hellingen drogen rozijnen op paseros onder de zon.
-
Aan de kust zitten rotsen, baaitjes en uitkijktorens als postzegels op een ansichtkaart.
Even op adem komen in de natuur
De weg naar Alfarnatejo slingert langs kloven, rotsblokken en stilte. Aan de overkant van de vallei doemt de Sierra de Camarolos op, met als topper de Chamizo van 1.637 meter. Wie verder kijkt, ziet de Sierra del Rey. Daarachter ligt Antequera. Hier is het landschap geen achtergrond, maar hoofdrolspeler.
Tussen ruïnes en rechthoekige kerken
Net buiten het dorp liggen de resten van een oud Moors kasteel. Ruïnes op 900 meter hoogte, nog steeds imposant. In het centrum staat de kerk van Santo Cristo de Cabrilla. Gebouwd in de achttiende eeuw, herbouwd in 1977. Twee beuken, ronde bogen, een toren van baksteen. Klinkt eenvoudig. En dat is het ook. Juist daardoor past het perfect.
Een molen die olie vertelt
Aan de rand van Alfarnatejo ligt Cortijo Pulgarín Bajo, een landgoed met drie huizen, een boomgaard en een zwembad dat bijna olympisch lijkt. Maar het draait hier om de oude olijfolie-molen. Geen showmodel, maar een echte werkpaardmolen, aangedreven door een paard. Hier werd de verdial-olijf geperst tot vloeibaar goud: olie met de bijnaam "de sherry van de olijfolie".
Er is ook een museum bij, plus barbecues, palmbomen en een basketbalveldje. Niet voor het grote publiek, maar juist daarom zo charmant.
Wil je weg van drukte en dozen-appartementen aan zee? Zet koers richting Alfarnatejo. Hier geen glitter, wel karakter.
(c) foto en bron: www.alfarnatejo.es
Misschien boeien deze berichten u ook?
Gualchos-Castell de Ferro combineert het beste van twee werelden. Gualchos ligt landinwaarts tussen de heuvels, terwijl Castell de Ferro zich uitstrekt langs de Middellandse Zee. Deze gemeente in Granada biedt 2 kilometer strand, waar je afwisselend grof en fijn zand vindt. De kustlijn strekt zich uit over 5,5 kilometer met kliffen die vissers als magneten aantrekken.


























