Benahadux ligt in de Bajo Andarax, vlakbij de hoofdstad Almería. Het dorp is omringd door fruitbomen en irrigatieland in de riviervallei. Wie verder kijkt, ziet het ruige droge landschap van de laatste uitlopers van de Sierra de Gador. Dat contrast maakt Benahadux meteen bijzonder.

Van Koperleeftijd tot koninkrijk

Op een kilometer van het dorpscentrum ligt de wijk El Chuche. Dit is de oudste bekende nederzetting in de regio, uit het tijdperk van de Millares-cultuur (2500-2000 v.Chr.). Later groeide het uit tot de Iberische stad Urki, tussen de vijfde en tweede eeuw v.Chr. Daarna volgde de Romeinse naam: Urci. In de vierde en vijfde eeuw verdween die bevolking geleidelijk.

Met de moslimverovering in de achtste eeuw vestigden Jemenitische clans zich in de Andaraxvallei. Één clan, de Banu Abdus, gaf het dorp zijn huidige naam. In die Al-Andalusperiode bloeide de landbouw op: fruitbomen, granen, olijven en moerbeibomen voor zijdeproductie.

Reconquista en hergeboorte

Na de christelijke verovering in 1489 gingen de meeste gronden over op nieuwe bewoners. Don Gutierre de Cárdenas schonk zijn bezittingen aan de franciscaner nonnen, die uitgroeiden tot de grootste grondeigenaren van Benahadux.

Tijdens de Oorlog van de Alpujarras (1568-1570) speelde zich hier één van de bloedigste episoden af. Historicus Mármol Carvajal noemde het zelf "la encamisada de Benahadux". Na de oorlog werden de Moren verdreven. Vanaf 1572 herpeupleerden mensen van buiten het koninkrijk Granada het gebied.

Mijnbouw, wijn en mandarijnen

In de negentiende eeuw groeide Benahadux sterk, dankzij intensieve mijnbouwactiviteit. In 1850 waren er honderd loodmijnen actief. De loodgieterij La Palma kostte honderden eeuwenoude olijfbomen het leven. Tegelijk zorgden wijngaarden voor economische expansie. De zogenaamde "uva de embarque" werd geëxporteerd naar Engeland en de Verenigde Staten.

In de twintigste eeuw verschoof het agrarische landschap opnieuw. Graan bleef belangrijk, maar citrusvruchten namen het over. Tegenwoordig is de mandarine de ster van de regio.

Wat te zien in Benahadux

Het Centro de Interpretación op de Avenida 28 Febrero neemt je mee door de geschiedenis van het zuidoosten van het Iberisch Schiereiland, met focus op de Iberische en Romeinse culturen en het archeologische site van El Chuche. Bezoek op afspraak via 950 31 00 01.

De Iglesia de Nuestra Señora la Virgen de la Cabeza staat op de plek van de vroegere moskee. Na de consecratie in 1505 werd de kerk gewijd aan de Virgen de la Cabeza. Het huidige gebouw dateert van 1798 en staat op de Plaza Iglesia.

Buiten het dorp

Op de N-340a, tussen Benahadux en Rioja, staat een van de twintig iconische Osborne-stieren. Deze reclamefiguur van 13,13 meter hoog en 4.000 kilo zwaar werd in 1974 geplaatst. Wat begon als reclame, groeide uit tot een Andalusisch symbool.

Het archeologische terrein El Chuche omvat de heuvels El Paredón en Las Agüicas. Opgravingen uit de jaren zeventig brachten woonstructuren en een rijke collectie aardewerk aan het licht. De site loopt van het Koperleeftijd tot de late Romeinse periode en is een van de weinige volledige Iberische sites aan de kust van Almería.

Eten in Benahadux

De lokale keuken is eerlijk en stevig. Migas cortijeras zijn gebakken broodkruimels met varkensvlees. Pipirrana is een frisse tomatensalsa. Choto al ajillo en conejo al ajillo, respectievelijk geit en konijn met knoflook, zijn absolute klassiekers.

Voor zoetekauwen zijn er borrachillos (in likeur gedrenkte bolletjes), papaviejos (donuts), leche frita (gebakken vla), soplillos (meringues) en hornazos (honinggebak).

Feesten en tradities

Benahadux viert het jaar met het Festival de San José, Jueves Lardero, de Romería de San Isidro en de Fiestas de la Virgen de la Cabeza.

Rondom Benahadux

De naburige dorpen zijn Huércal de Almería, Pechina en Rioja.

bron: www.andalucia.org