In de provincie Córdoba vind je Bujalance, een stad waar Andalusische architectuur en historische rijkdom hand in hand gaan. Sinds 1983 erkend als Historisch-Artistiek Erfgoed, valt het op door het samenhangende stratenplan en de typische bouwstijl van witte huizen, smalle stegen en imposante kerken. Bujalance was zelfs genomineerd voor de lijst van de zeven wonderen van de provincie Córdoba – en dat is niet voor niets.

Een strategisch gelegen stad met diepe wortels

Bujalance groeide uit tot een belangrijke plaats dankzij de vruchtbare bodem en de ligging aan de oude Romeinse weg tussen Córdoba en Cástulo. De Romeinen vestigden hier landbouwvilla’s die profiteerden van de nabijheid van de Guadalquivir-rivier. Later bouwden de moslims het imposante fort Bury al-Hans, dat de toegang tot Córdoba moest bewaken. Deze toren van de slang gaf uiteindelijk ook de stad haar naam.

Vanaf de 15e eeuw nam de bevolkingsgroei toe en kreeg Bujalance meer politieke gewicht. In 1594 verwierf het officieel onafhankelijkheid van Córdoba en in 1630 werd het zelfs een ‘stad’, dankzij een flinke betaling aan koning Filips IV. De jaarlijkse stadskermis, ingesteld in 1638, is nog altijd een vast onderdeel van de lokale traditie.

De Kathedraal van de Campiña: groots in elke zin

De Iglesia de Nuestra Señora de la Asunción is zonder twijfel het belangrijkste religieuze gebouw van Bujalance. Deze gotisch-renaissancistische kerk is 53 meter lang, 22 meter breed en wordt vaak liefkozend de Kathedraal van de Campiña genoemd. De indrukwekkende toren van 55 meter is van rode molinaza-steen en baksteen, en heeft een zichtbare helling – een knipoog naar de toren van Pisa. Binnen bewonder je een rijk versierd renaissance-retabel, barokke kapellen en een rococó-custodia van de befaamde Damián de Castro.

Castillo de Bujalance: het verleden in steen

Het 10e-eeuwse kasteel van Bujalance is een fraai voorbeeld van islamitische militaire architectuur. Ooit had het zeven torens; vandaag zijn er nog drie overeind: Mazmorra, Malvavisco en Las Palomas. De binnenplaats doet nu dienst als cultureel podium voor evenementen en optredens. Een plek waar geschiedenis en het heden elkaar letterlijk ontmoeten.

Een stad met ruimte voor cultuur

In het museum "Man and his Environment" – gehuisvest in een voormalig graanpakhuis naast het stadhuis – reis je door de tijd met fossielen, reconstructies en voorwerpen uit verschillende tijdperken. De expositie toont hoe mensen door de eeuwen heen leefden in harmonie (of strijd) met hun natuurlijke omgeving. Ook de uitgebreide vlindercollectie maakt indruk.

Barokke pracht in de Iglesia de San Francisco

De Parochiekerk van San Francisco werd in 1530 gebouwd en na een brand in 1936 weer heropgebouwd in 1952. De barokke toren van 33 meter telt vijf delen en doet denken aan die van de Mezquita-Catedral in Córdoba. Naast het hoofdgebouw springt vooral de neobarokke kapel van de Inmaculada Concepción en het beeld van Cristo de la Buena Muerte in het oog.

Voor de liefhebbers van prehistorie

Op een steenworp van Bujalance ligt het Museo Histórico Municipal de Cañete de las Torres. Hier duik je in de lokale prehistorie met vondsten uit het Paleolithicum, de Bronstijd en de Romeinse en islamitische periode. De ruimte mag dan bescheiden zijn, de collectie is dat allerminst. Bijzonder zijn onder andere de Iberische reliëfs van Torreparedones.

Wat er op tafel staat in Bujalance

Wie Bujalance bezoekt, doet er goed aan met honger te komen. De lokale keuken draait om olijfolie van topkwaliteit, en dat proef je meteen. Typische gerechten zijn:

• Patatas rellenas: gevulde aardappelschijven met gekruid gehakt

• Cholondros: varkenshaas in amandelsaus

• Joyo: een stuk brood met olie, olijven, tuinbonen of kabeljauw

• Cordero a la miel: lam in honing

• Migas met torreznos: gebakken broodkruim met spek

• Flamenquines: gepaneerde varkensfilets met serranoham

• Cocido bujalanceño: stevige lokale stoofpot

• Morcilla de orza: bloedworst geconserveerd in vet

• Gazpacho de ajo: koude knoflooksoep

Voor zoetekauwen is er ook genoeg te proeven: van pestiños en sinaasappelkoekjes tot cuajados van amandel. Allemaal gemaakt met – je raadt het al – olijfolie.

Bujalance in één zin

Een bezoek aan Bujalance is als bladeren door een geschiedenisboek met Andalusische geuren, smaken en kleuren. Hier ervaar je hoe verleden en heden op natuurlijke wijze samenkomen in elke straat, elke toren en elke hap.

(c) foto en bron: turismovalledelguadalquivir.es