Vuur, een bezwering en een kom vol brandende drank. Queimada is geen gewone cocktail. Dit iconische drankje uit de Spaanse regio Galicië heeft iets magisch, iets duisters, iets dat je niet zomaar vergeet.
Spaanse weetjes en nieuws uit Andalusië

Castillo de Giribaile in Jaén: ruïne met een verhaal
Tussen de eindeloze olijfbomen van Jaén staat een oude vesting die je zo voorbij zou rijden. Maar dat zou zonde zijn. Castillo de Giribaile is geen toeristische trekpleister met frietkraam en gids in kostuum, maar een stille getuige van honderden jaren strijd, trots en slimme moves.
Stenen met een verleden
De ruïne stamt uit de tijd van de Iberiërs en kreeg later Romeinse, Moorse en christelijke upgrades. Strategisch gebouwd boven op een heuvel, had je hier perfect zicht op wie eraan kwam. Handig bij oorlog, minder als je even rustig wilde leven. Van de originele muren en torens staan nog steeds delen overeind. Sleets, scheef, maar nog altijd indrukwekkend.
Loop, klim, kijk
Dit is geen strak gerestaureerd museum. Hier wandel je gewoon tussen eeuwenoude stenen, zonder wachtrij. Klim omhoog en je snapt meteen waarom ze juist deze plek kozen: het uitzicht reikt tot aan de horizon. De geur van tijm en wilde bloemen doet de rest. Vergeet je camera niet, al doet je telefoon het hier waarschijnlijk toch niet.
De slimme, maar onfortuinlijke Gil Bayle
Dan is er nog het verhaal van Gil Bayle de Cabrera. Hij kreeg het kasteel cadeau, trok de toren hoger op eigen initiatief en kon daarna een flink stuk land overzien. Met dat slimme trucje kreeg hij meer grond én een nieuwe titel. Hij was er zo trots op dat hij een inscriptie liet plaatsen: “Van rivier tot rivier is alles van mij.”
Maar karma kent geen genade. Tijdens een jachtpartij viel Gil Bayle in een diepe kuil. Daar stierf hij van dorst en honger. Midden op zijn eigen land. De ironie druipt ervan af.
Rust met een randje geschiedenis
Geen drukte, geen prikkels, wel een ruïne waar je in stilte rond dwaalt. Castillo de Giribaile is niet voor iedereen, en dat is precies de charme. Hier hoor je niets behalve vogels, wind en je eigen gedachten. Ideaal voor een pauze met karakter.
Praktisch
Schoenen met grip zijn handig. Water meenemen ook. Er is weinig toeristische infrastructuur, en juist dat maakt dit plekje zo fijn. Je rijdt er in een uurtje vanaf Úbeda of Linares naartoe.
Zin in een plek waar je even weg bent van alles, maar niet van vroeger? Giribaile weet er wel raad mee.
(c) foto en bron: castillosyfortalezasdejaen.com
___
Misschien boeien deze berichten u ook?
Puerto de La Laja is een gehuchte van El Granado in de provincie Huelva, aan de oevers van de Guadiana. Lang was het een rustig landbouwdorpje. Tot de mijnbouw alles veranderde. Aan het einde van de negentiende eeuw transformeerde Puerto de La Laja in een van de belangrijkste mineraalverschepingspunten van Spanje. De oude laadkade diende eerst voor de export van mangaan uit de minas de Santa Catalina. Later groeide die rol spectaculair.
Villanueva de los Castillejos ligt in de comarca Andévalo, op 47 kilometer van de provinciehoofdstad Huelva. Een dorp met zo'n 3.000 inwoners, omringd door heuvels vol pijnbomen en eucalyptussen. Rustig, groen en dichter bij Portugal dan je denkt. De inwoners heten castillejeros. En ze zijn trots op wat ze hebben.






















