Het Castillo de la Duquesa ligt aan de kust van Manilva, provincie Málaga, gebouwd in 1767 door Francisco Paulino uit Sevilla. Koning Karel III gaf hem hiervoor de eer om een cavalerie-compagnie aan te voeren. De timing was strategisch: Spanje wilde Gibraltar terugveroveren van Engeland, en deze ankerplaats moest beschermd worden.
IN HET NIEUWS UIT ANDALUSIË VIND JE ALTIJD IETS INTERESSANTS EN SPANNENDS OM TE LEZEN!
Castillo de Giribaile in Jaén: ruïne met een verhaal
Tussen de eindeloze olijfbomen van Jaén staat een oude vesting die je zo voorbij zou rijden. Maar dat zou zonde zijn. Castillo de Giribaile is geen toeristische trekpleister met frietkraam en gids in kostuum, maar een stille getuige van honderden jaren strijd, trots en slimme moves.
Stenen met een verleden
De ruïne stamt uit de tijd van de Iberiërs en kreeg later Romeinse, Moorse en christelijke upgrades. Strategisch gebouwd boven op een heuvel, had je hier perfect zicht op wie eraan kwam. Handig bij oorlog, minder als je even rustig wilde leven. Van de originele muren en torens staan nog steeds delen overeind. Sleets, scheef, maar nog altijd indrukwekkend.
Loop, klim, kijk
Dit is geen strak gerestaureerd museum. Hier wandel je gewoon tussen eeuwenoude stenen, zonder wachtrij. Klim omhoog en je snapt meteen waarom ze juist deze plek kozen: het uitzicht reikt tot aan de horizon. De geur van tijm en wilde bloemen doet de rest. Vergeet je camera niet, al doet je telefoon het hier waarschijnlijk toch niet.
De slimme, maar onfortuinlijke Gil Bayle
Dan is er nog het verhaal van Gil Bayle de Cabrera. Hij kreeg het kasteel cadeau, trok de toren hoger op eigen initiatief en kon daarna een flink stuk land overzien. Met dat slimme trucje kreeg hij meer grond én een nieuwe titel. Hij was er zo trots op dat hij een inscriptie liet plaatsen: “Van rivier tot rivier is alles van mij.”
Maar karma kent geen genade. Tijdens een jachtpartij viel Gil Bayle in een diepe kuil. Daar stierf hij van dorst en honger. Midden op zijn eigen land. De ironie druipt ervan af.
Rust met een randje geschiedenis
Geen drukte, geen prikkels, wel een ruïne waar je in stilte rond dwaalt. Castillo de Giribaile is niet voor iedereen, en dat is precies de charme. Hier hoor je niets behalve vogels, wind en je eigen gedachten. Ideaal voor een pauze met karakter.
Praktisch
Schoenen met grip zijn handig. Water meenemen ook. Er is weinig toeristische infrastructuur, en juist dat maakt dit plekje zo fijn. Je rijdt er in een uurtje vanaf Úbeda of Linares naartoe.
Zin in een plek waar je even weg bent van alles, maar niet van vroeger? Giribaile weet er wel raad mee.
(c) foto en bron: castillosyfortalezasdejaen.com
Misschien boeien deze berichten u ook?
Gualchos-Castell de Ferro combineert het beste van twee werelden. Gualchos ligt landinwaarts tussen de heuvels, terwijl Castell de Ferro zich uitstrekt langs de Middellandse Zee. Deze gemeente in Granada biedt 2 kilometer strand, waar je afwisselend grof en fijn zand vindt. De kustlijn strekt zich uit over 5,5 kilometer met kliffen die vissers als magneten aantrekken.
