Manzanilla is een droge, versterkte witte wijn die exclusief in Sanlúcar de Barrameda, provincie Cádiz, gemaakt wordt. Deze kustplaats aan de monding van de Guadalquivir heeft een uniek microklimaat dat voor een dikke gistlaag zorgt tijdens het rijpingsproces. Die gist, 'flor' genoemd, geeft Manzanilla z'n kenmerkende lichte, ziltige karakter met hints van amandel en kamille. De wijn komt uit de Palomino-druif en valt onder de sherrywijnen, maar mag alleen deze specifieke naam dragen als het product uit Sanlúcar komt.
IN HET NIEUWS UIT ANDALUSIË VIND JE ALTIJD IETS INTERESSANTS EN SPANNENDS OM TE LEZEN!
Castillo de Hisn Qannit: De Middeleeuwse Vesting van Cañete la Real, Málaga
Zoek je geschiedenis, indrukwekkende architectuur en een adembenemend uitzicht? Maak kennis met het Castillo de Hisn Qannit in Cañete la Real, Málaga. Een fort dat de tand des tijds heeft doorstaan op 800 meter hoogte, in het noorden van de Serranía de Ronda.
Een Strategisch Gebouwd Fort
De huidige structuur van Castillo de Hisn Qannit vindt zijn oorsprong in de turbulente tijden van de 13e eeuw. Na de verovering van Osuna, Estepa en Lucena, was het noodzakelijk om een stevigere vesting te bouwen. De keuze viel op een rotsachtig plateau, ideaal om een bijna onneembaar fort neer te zetten. De oude vestiging op de Cerro de la Horca werd hierdoor verlaten.
Hoewel de plek al sinds de Iberische tijd bewoond werd, paste de nieuwe bouw perfect bij de oorlogvoering van de Nasridenperiode.
Wisselende Machthebbers
In 1330 kwam Cañete onder christelijke heerschappij, samen met omliggende plaatsen zoals Teba en Ortegícar. De rust bleef echter niet lang duren. In 1362 heroverde Pedro I el Cruel het kasteel na een periode van islamitische controle. In 1468 namen de Nasriden het fort weer over, totdat het in 1407 opnieuw onder het bewind van Castilië kwam.
Zelfs toen de Nasriden herhaaldelijk probeerden de vesting terug te winnen, bleef het fort grotendeels in christelijke handen, tot Muley Hacen het in 1482 wist in te nemen.
Met de val van Ronda in 1485 verloor Castillo de Hisn Qannit zijn strategische waarde. Vanaf dat moment begon een lange periode van verval.
Slimme Bouw op een Rotsachtige Heuvel
Castillo de Hisn Qannit is gebouwd met slimme verdedigingsstrategieën in gedachten. De rotsachtige ondergrond bood natuurlijke bescherming en maakte de vesting moeilijk te belegeren.
De fortificatie was verdeeld in drie duidelijk afgebakende zones:
-
De entreezone: toegang en eerste verdedigingslinie.
-
Het woon- en opslaggebied: ruimte voor woningen, graanschuren en waterreservoirs.
-
Het adellijke gedeelte: hier stond de imposante Torre del Homenaje, compleet met drie verdiepingen en een uitkijkplatform.
Alles werd omringd door stevige muren om elke aanval te weerstaan.
Bouwfases Door de Eeuwen Heen
De bouw van het fort verliep in verschillende fases:
-
Eerste fase: aanleg van de belangrijkste toren, twee ovens en een kleine regenwaterput.
-
Tijd van relatieve rust: het fort verloor tijdelijk zijn belang en groeide nauwelijks verder.
-
Tweede fase: versterking van de muren, uitbreiding van woonruimtes en aanleg van een tweede waterreservoir na nieuwe oorlogsdreigingen.
Tijdens archeologische opgravingen in deze periode werd een foscagevonden met de resten van twaalf personen, vermoedelijk slachtoffers van een cholera-epidemie, samen met een munt uit 1875.
-
Laatste fase: de bouw van beter georganiseerde woonruimtes. Onder één van de kamers werden keramiek, een handmolen, landbouwgereedschap, een esparto mand met graan en vuurstenen gevonden, allemaal daterend uit de Nasridische periode.
Een Fort in Blijvende Transformatie
Ook na de christelijke herovering stond de ontwikkeling niet stil. Documenten uit de gemeentearchieven tonen aan dat het fort regelmatig herstellingen en aanpassingen onderging, zelfs toen zijn militaire waarde afnam.
Dankzij de restauratiewerken kunnen bezoekers vandaag nog steeds genieten van deze bijzondere plek vol geschiedenis, architectuur en verhalen uit het verleden.
(c) foto en bron: canetelareal.es
Misschien boeien deze berichten u ook?
Sierra de Yeguas ligt in de provincie Málaga, net voorbij Antequera richting Sevilla. Dit witte dorp van zo'n 3.500 inwoners heeft iets bijzonders: handgemaakte zoutpannen, eeuwenoude wilde olijfbomen en wandelroutes die je door biologische tuinen en langs authentieke cortijos leiden.
Het Zea-Salvatierra Palace staat aan de Calle Cister in Málaga. Dit imposante gebouw uit de late 17e en vroege 18e eeuw is een van de belangrijkste historische monumenten van de stad. De gevel trekt meteen je aandacht met zijn robuuste steenwerk en opvallende balkon.
