De Arco del Cobertizo is een twaalfde-eeuwse Moorse boog die vroeger de hoofdingang vormde van de versterkte stad. Dit stukje middeleeuws erfgoed staat nog altijd rechtop in het centrum van Alhaurín el Grande, provincie Málaga, vlak naast de Iglesia de la Encarnación in de wijk Bajondillo. De boog maakte deel uit van de stadsmuur die destijds het dorp beschermde tegen indringers.
IN HET NIEUWS UIT ANDALUSIË VIND JE ALTIJD IETS INTERESSANTS EN SPANNENDS OM TE LEZEN!
Castillo de la Duquesa, Manilva: Vestingwerk met Romeinse roots
Het Castillo de la Duquesa ligt aan de kust van Manilva, provincie Málaga, gebouwd in 1767 door Francisco Paulino uit Sevilla. Koning Karel III gaf hem hiervoor de eer om een cavalerie-compagnie aan te voeren. De timing was strategisch: Spanje wilde Gibraltar terugveroveren van Engeland, en deze ankerplaats moest beschermd worden.
Het bijzondere? Het fort is gebouwd op de resten van een Romeinse villa. De bouwers gebruikten de materialen die ze ter plekke vonden. Slim gerecycled dus, al in de 18e eeuw.
Van Romeins vissersdorp tot vestingwerk
De plek waar het kasteel staat was ooit een groot Romeins vissersdorp. Mogelijk heette het Saltum, al is dat niet helemaal zeker. Wat wel vaststaat: de Romeinen hadden hier een complete infrastructuur. Badhuizen, villa's, viszouttanks en een begraafplaats. De lokale visserijindustrie draaide op volle toeren.
Het fort werd bovenop deze archeologische schat gebouwd. De hoofdzetel van het museum bevindt zich nu in het kasteel zelf.
Museo Arqueológico Municipal de Manilva
Het museum toont de meest interessante archeologische periodes van de regio. De collectie beslaat drie tijdperken: de prehistorie, de Romeinse tijd en de middeleeuwen.
Veel vondsten komen van de Romeinse vindplaats onder het kasteel. Maar het museum exposeert ook materiaal van andere sites uit Manilva. Zoals Cerro del Castillo en Castillejos de Alcorrín. Die laatste is een inheemse versterking uit de late bronstijd: een flinke vesting met ronde torens en dikke muren die een grote groep mensen moet hebben gehuisvest.
Torre de la Duquesa: De wachttoren aan de A-7
Ongeveer 800 meter ten zuidwesten van het kasteel staat een vierkante stenen wachttoren. Je vindt hem vlak naast de huidige A-7, bij de ingang van Camping La Bella Vista. De toren werd voltooid in 1501 en heeft door de eeuwen heen verschillende namen gehad: Torre del Duque en Torre de la Arroyos Dulces, naar de oude naam van de nabijgelegen beek Arroyo del Indiana.
Van de toren is maar een paar meter bewaard gebleven. In de loop der tijd werd hij opgenomen in een boerderij, Cortijo de la Duquesa, en witgekalkt. Later deed de toren dienst als restaurant voor de oude Camping Chullera, die in 2005 sloot. Inmiddels is de toren zorgvuldig gerestaureerd.
De oude kustweg
Westelijk van de toren vind je een van de laatste stukken van de N-340, de kustweg zoals die er voor 1970 uitzag aan de westelijke Costa del Sol. Er staat nog een oude stenen brug met één boog over de Arroyo del Indiana, compleet met een stenen balustrade. In de begroeiing ligt zelfs nog een oude kilometerpaal half verstopt.
Spaans kustwaaknet
De Torre de la Duquesa was onderdeel van een groter systeem. Langs de Zuid-Spaanse kust zijn zo'n 200 wachttorens gebouwd. Ze hadden allemaal hetzelfde doel: uitkijken naar vijanden uit het zuiden. Deze torens werden Torre Vigia, Torre Atalaya of Torre Almenara genoemd. Samen vormden ze een vroeg waarschuwingssysteem langs de hele kustlijn.
(c) foto en bron: andalucia.org
Misschien boeien deze berichten u ook?
Even buiten Málaga stad ligt een bijzonder stukje natuur: de monding van de Guadalhorce. Dit natuurgebied van 122 hectare strekt zich uit tussen de twee laatste armen van de rivier, vlak voor ze de Middellandse Zee bereiken. Een mix van lagunes, rivieroevers en zandstranden zorgt voor een afwisseling waar planten en dieren het hele jaar door hun plek vinden.
Pasta Italiaans? Klopt. Chorizo Spaans? Check. Samen in één pan? Dát is pas een culinaire clash die werkt. Deze penne alla vodka met chorizo haalt het beste uit twee keukens en gooit het in een romige tomatensaus waar je vingers bij aflikt. De pikante worst geeft de klassieke vodkasaus precies die extra bite die je niet wist dat je nodig had.
