Tien jaar geleden reed je er zo doorheen. San Pedro de Alcántara, Costa del Sol, provincie Málaga, was een doorsnee Spaans stadje met een doorgaande weg, wat terrasjes en een handvol winkeltjes. Alleen locals kwamen naar het strand. Toeristen? Die vond je er nauwelijks.
IN HET NIEUWS UIT ANDALUSIË VIND JE ALTIJD IETS INTERESSANTS EN SPANNENDS OM TE LEZEN!
Castillo de Zahara de la Sierra (Cádiz): Middeleeuwse macht in de bergen
Het kasteel van Zahara de la Sierra, provincie Cádiz, troont al eeuwen boven het Andalusische berglandschap. De Torre del Homenaje – de hoofdtoren – dateert uit de dertiende eeuw en combineert Europese bouwstijlen met Moorse invloeden. Best knap voor die tijd.
De toren is vierkant met afgeronde hoeken, speciaal ontworpen om aanvallen te weerstaan. De noordwestelijke kant heeft een schuine muur die projectielen af laat ketsen. Slim bedacht door de bouwers.
Van Moors naar Christelijk
De fundamenten zijn Moors, maar de huidige structuur is volledig Christelijk. In 1282 had koning Alfonso X hier een ontmoeting met sultan Abu Yusuf. Toch is de toren die je nu ziet pas na 1407 gebouwd, toen de Christenen de vesting veroverden.
De documenten zijn duidelijk: kort na de verovering vonden er grote reparaties plaats. Eind vijftiende eeuw was de toren al "erg oud en gehavend". Blijkbaar vergden die berg en wind hun tol.
Architectuur met functie
De oorspronkelijke ingang zit aan de zuidoostkant, bereikbaar via een ladder. Later kwam er een trap aan de voet van de muur. De deur zelf is gemaakt van oestersteen uit Cádiz, met een gebogen gewelf dat naar binnen loopt.
Binnen heeft de toren twee verdiepingen, verbonden door een spiraalvormig gewelf. Elke verdieping is onderverdeeld in vier ruimtes met gemetselde gewelven. De bakstenen rand bovenaan komt uit de restauratie van de jaren tachtig – de oorspronkelijke openingen waren smaller.
Militair én bewoonbaar
Deze toren deed dubbel werk: militaire verdediging én woonruimte. De ramen verraden dat. Ze zijn huiselijk van karakter maar zitten alleen op de bovenste verdieping. Veiligheid eerste, comfort tweede.
Vanuit de Torre del Homenaje zie je andere vestingen: het kasteel van Olvera, Cote en Matrera, plus de Atalaya van Audita. Dit netwerk van zichtlijnen maakte georganiseerd verzet tegen vijanden mogelijk. Eigenlijk een middeleeuws waarschuwingssysteem.
Laatste gevecht
Het laatste militaire gebruik was tussen 1810 en 1812, tijdens de Franse bezetting onder generaal Soult. Pedro de Pineda leidde het offensief tegen de Fransen die zich in het kasteel verschanst hadden.
Ironisch genoeg was dit waarschijnlijk de énige keer in de geschiedenis dat de toren echt zijn defensieve kwaliteiten moest bewijzen. Alle voorgaande eeuwen bleef het vooral een indrukwekkende afschrikmiddel – en dat werkte blijkbaar.
(c) foto en bron: www.zaharadelasierra.es
Misschien boeien deze berichten u ook?
Plaza de Toros de Marbella, provincie Málaga, is meer dan een stierenvechtarena. Het is een icoon van Andalusische traditie en cultuur, midden in een stad die bruist van leven. De arena trekt jaarlijks duizenden bezoekers voor stierengevechten, concerten en culturele evenementen. Een plek waar historie en modern vermaak elkaar ontmoeten.
Midden in het Andalusische landschap bij Utrera (provincie Sevilla) staat Torre de Lopera. Deze stevige wachttoren hield eeuwenlang de boel in de gaten. Vanuit dit uitkijkpunt kon je zo de Torre del Bollo en het kasteel van Las Aguzaderas zien. Handig als je de vijand aan zag komen. De toren staat op privéterrein, dus even bellen voor je langskomt.
