Qué hace el gato?
Spaanse weetjes en nieuws uit Andalusië

Cozvíjar, Granada
Tussen wijngaarden, olijfbomen en amandelbloesem ligt Cozvíjar, een charmant dorpje in het Valle de Lecrín, op zo’n 25 kilometer van Granada. Samen met buurplaats Cónchar vormt het sinds 1974 de gemeente Villamena. En die naam zegt wijnliefhebbers vast iets, want hier komt de lekkerste wijn van het dal vandaan.
Een dorp met uitzicht en karakter
Cozvíjar ligt op 746 meter hoogte, naast de rivier Dúrcal en ten zuiden van de Laguna del Padul. Klein maar levendig, met zo’n 750 inwoners die trots zijn op hun olijven, druiven en amandelen. Vanaf La Loma kijk je uit over het dorp en de omliggende heuvels – een uitzicht dat je even laat stilstaan.
Wat te zien in Cozvíjar
De Iglesia de San Juan Bautista is het middelpunt van het dorp. Een kerk met karakter, rijk gedecoreerd en met een gevel die direct de aandacht trekt. Even verderop staat de Ermita de la Virgen de la Cabeza, een klein heiligdom vol lokale traditie. En dan is er nog de Casa Grande, ooit het statige huis van de graven van Villamena – een prachtig voorbeeld van de deftige bouwstijl van weleer.
Buitenlucht en berglucht
De omgeving van Cozvíjar vraagt erom verkend te worden. Wandelroutes slingeren door heuvels en langs grotten bij het Arroyo de la Laguna. Fietsers komen ook aan hun trekken: de paden zijn goed onderhouden en vol afwisseling. Een route hier is sportief, maar altijd de moeite waard.
Proeven van Villamena
In Cozvíjar draait het om smaak. Lokale wijn, olijfolie van eigen bodem en gerechten die nog volgens grootmoeders recept worden bereid. Alles vers, puur en met dat typische Zuid-Spaanse karakter.
Cozvíjar is klein, sfeervol en eerlijk. Een plek waar traditie en rust hand in hand gaan, met een glas wijn binnen handbereik.
(c) foto en bron: turismovalledelecrin.com
___
Misschien boeien deze berichten u ook?
In het westen van het dorpje Fuente de Piedra, provincie Málaga, staat ze er nog altijd bij: de oude meststoffenfabriek van de Compañía Agrícola y Salinera. Verlaten, maar niet vergeten. De muren staan nog overeind, de schoorsteen is hersteld, en het industriële silhouet tekent zich scherp af tegen het Andalusische landschap.
Thuis kennen we de noodnummers bijna uit het hoofd. Op vakantie is dat vaak anders.






















