Klein van formaat, groot van karakter. Fuente-Tójar is het minste dorp in het Subbética-gebied in de provincie Córdoba, maar wat het te bieden heeft, verbaasd je. Hier stap je zo een andere wereld binnen: eentje van olijfgaarden, muurschilderingen, Iberische geschiedenis en een levende volkstraditie die al eeuwen meegaat.

Terug in de tijd

In het Museo Histórico Municipal neem je een duik in het Iberische en Romeinse verleden van de streek. Geen droge geschiedenisles, maar tastbare sporen van mensen die hier duizenden jaren geleden leefden.

Buiten het museum vertellen de gevels hun eigen verhaal. Muurschilderingen sieren de huizen en maken van elke wandeling door het dorp een kleine kunstroute.

De dansen van San Isidro

Op 15 mei barst Fuente-Tójar los. Dan vindt de eeuwenoude dans van San Isidro Labrador plaats, een traditie die al generaties lang wordt doorgegeven. Wie geluk heeft en op de juiste dag aankomt, ziet iets wat je nergens anders ziet.

Wandelen, sterren kijken en lucht happen

De omgeving vraagt om beweging. Wandelpaden slingeren door een landschap dat gedomineerd wordt door olijfbomen, zover het oog reikt. Op het Mirador de la Canteruela en de Sillón del Moro op de Cerro de la Mesa kijk je uit over een eindeloze zee van zilvergroen. Bij zonsondergang is dat ronduit indrukwekkend.

Sterrenliefhebbers komen ook aan hun trekken. De donkere lucht boven Fuente-Tójar maakt dit dorp tot een uitstekende plek voor astroturisme.

Olijfolie als hoofdrolspeler

Fuente-Tójar valt onder de Denominación de Origen Protegida Priego de Córdoba, een van de meest gerenommeerde olijfoliestreken van Spanje. De extra vierge olijfolie uit deze regio staat bekend als het vloeibare goud van Andalusië, en dat is geen overdrijving. Lokale gerechten draaien grotendeels om dit goudgele ingredient, en terecht.

Plaza de la Fuente

Het centrale plein van het dorp is meer dan een doorgangsplek. Op de Plaza de la Fuente komen bewoners samen, vinden festivals plaats en staat de fontein die het officiële wapen van Fuente-Tójar siert. De fontein heeft drie tuitjes en wordt bekroond door een paviljoen gewijd aan de beschermheilige San Isidro Labrador. Een bescheiden plein met een grote lading symboliek.

Iglesia Parroquial de Ntra. Sra. Del Rosario

Over de exacte bouwdatum bestaat wat discussie. Sommige bronnen verwijzen naar 1690, andere naar 1778, zoals de inscriptie op de hoofdkoepel suggereert. Wat zeker is: de drie binnenplaatsen en de originele omheining van de hoofdtuin zijn nog volledig intact.

Van buiten valt de bakstenen klokkentoren op, opgebouwd uit twee smaller wordende delen. Binnen tref je een enkel schip met een transept, afgewerkt met gecompartimenteerde kruisribgewelven. Het koor heeft een stervormige decoratie. Vier kapellen completeren het interieur: gewijd aan de Maagd, San Isidro, San Francisco en het Sacrament.

Ermita del Calvario

Net buiten het laatste huis van de Calle del Calvario staat deze kleine kapel. Het gebouw telt twee ruimtes, een sacristie en een tempel, plus een klokkentoren.

De oorsprong is bijzonder. Een soldaat uit Fuente-Tójar beloofde tijdens de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939) een kapel te bouwen als hij levend uit de strijd zou terugkeren. Die belofte hield hij. Na de oorlog regelde hij de nodige toestemmingen, zamelde fondsen in bij buurtbewoners en benoemde Antonio Ortega González tot penningmeester. De kapel werd gebouwd. Een verhaal in baksteen.

(c) foto en bron: www.turismodelasubbetica.es