Isla Cristina ligt in de provincie Huelva, op 10 kilometer van Portugal. Isla Cristina is omringd door water, wat meteen verklaart waarom dit een "isla" heet terwijl het gewoon vasteland is. De stad nestelt zich in de delta van de Río Carreras, op de grens van zee en moeras, midden in het natuurgebied Marismas de Isla Cristina.

12 kilometer goudgeel strand aan de Costa de la Luz

De Costa de la Luz, letterlijk de Kust van het Licht, doet zijn naam hier meer dan eer aan. Isla Cristina beschikt over twaalf kilometer fijn zandstrand en meer dan drieduizend uur zon per jaar. De stranden lopen van west naar oost van La Gaviota tot Urbasur en voldoen aan strenge kwaliteitsnormen.

Een stad die haar naam dankt aan een koningin

Isla Cristina is pas jong. In de achttiende eeuw kwamen vissers uit het Middellandse Zeegebied naar deze uithoek om sardines en tonijn te vangen en zout te winnen. De stad heette toen nog La Higuerita. Na de aardbeving van Lissabon in 1755 groeide ze uit tot een stabiele nederzetting. In 1834 kreeg ze haar huidige naam, als eerbetoon aan koningin María Cristina voor haar humanitaire hulp tijdens een cholerauitbraak.

Wat te zien in de stad

Isla Cristina heeft een compacte historische binnenstad met een handvol opvallende gebouwen. Grootse musea zijn er niet, maar de architectuur en de levendige havensfeer maken er ruimschoots goed voor.

Casa Patio San Francisco in de Calle San Francisco is een negentiende-eeuws patio-huis dat vandaag dienst doet als toeristenbureau. Binnenin vind je ook het Carnavalsmuseum, want het carnaval van Isla Cristina is een serieuze zaak.

Casa de Don Justo op de Plaza de las Flores dateert van 1927 en is ontworpen door Aníbal González, dezelfde architect die in Sevilla de Plaza de España tekende. De betegelde voorgevel is ronduit schitterend.

Casa Gildita, ook op de Plaza de las Flores, werd in 1931 gebouwd, later afgebroken en in 1989 nauwgezet herbouwd in de originele modernistische stijl. Een gebouw met twee levens.

Casa Blas Infante in de Calle Diego Pérez Pascual was van 1923 tot 1931 het huis en notariskantoor van Blas Infante, de vader van het Andalusisch nationalisme. Voor wie iets meer wil begrijpen van de Andalusische identiteit, is dit een betekenisvolle stop.

Casa Román Pérez Romeu, eveneens in de Calle Diego Pérez Pascual, is een huis uit 1917 dat toebehoorde aan een burgemeester die veel bijdroeg aan de sociale en culturele ontwikkeling van de stad. Het pand is nu de gemeentelijke bibliotheek.

Casa Diego Pérez Pascual toont typische burgerarchitectuur uit het einde van de negentiende eeuw. Rustig, maar karaktervol.

Op religieus vlak heeft Isla Cristina een aantal kerken die elk hun eigen karakter hebben. De Iglesia Nuestra Señora de los Dolores aan de Gran Vía dateert uit het midden van de twintigste eeuw in diocesane Andalusische stijl. De Capilla de Nuestra Señora de los Ángeles in de Calle Roque Barcia, ook bekend als La Ermita, is een neo-gotische kapel uit de jaren twintig, oorspronkelijk gebouwd als begraafplaatskapel. Klein, maar een blikvanger. De Iglesia Nuestra Señora del Mar op de Plaza de la Almadraba is de jongste van het stel, gebouwd in 1996.

Het Monumento al Marinero aan de Avenida Federico Silva Muñoz is een eerbetoon aan de vissersgemeenschap die deze stad groot maakte. Het monument bestaat uit twee delen, een vissersboot gebeeldhouwd door Gonzalo Cano en drie vissers van de hand van Carlos Silva.

De vissershaven is geen museum maar wel een van de meest levendige plekken van de stad. De haven van Isla Cristina is de belangrijkste van Andalusië en een van de grootste van Spanje qua vloot. Vroeg in de ochtend, als de boten binnenkomen en het vloeide aan de kade, is het een spektakel. In de havengebouwen verkopen fabrieken rechtstreeks blikken tonijn, makreel en gezouten vis. Rond de haven liggen ook de beste visrestaurants, waaronder het befaamde Casa Rufino.

Marismas de Isla Cristina, natuur aan alle kanten

De moerassen rondom de stad zijn gevormd door sediment van de Guadiana, de grensrivier tussen Spanje en Portugal. Kwelders, rietvelden, modderige vlaktes en kanalen wisselen elkaar af. Achter de stranden liggen dennenbossen en duinen, ook die horen bij het natuurpark.

Het gebied is vergelijkbaar met de Ria Formosa in Portugal en een paradijs voor vogelaars. Reken op flamingo's, meeuwen, sterns en zo'n 140 andere soorten. De zoutpannen zijn een beschermd gebied en officieel aangewezen als Speciaal Beschermingsgebied voor vogels.

Fietsen langs de kust naar Ayamonte

Vanuit Isla Cristina fiets je via de Via Verde del Litoral naar Ayamonte. Een via verde is een fietsroute over een voormalige spoorlijn, en Spanje heeft er heel wat van. Sla net voorbij de brug linksaf, volg het bordje, en je fietst langs de zoutpannen van La Cristina. Flamingo's inbegrepen.

Even voor Ayamonte staat een bord naar het Ecomuseum Molino Mareal el Pintado, een gerestaureerde getijdenmolen. Het museum is open op vrijdag, zaterdag en zondag van 9.30 tot 14.30 uur. De buitenkant alleen al is een stop waard.

De kameleonroute door bos en duinen

Door het dennenbos en de duinen loopt het wandelpad dat de kameleonroute heet. Het pad verbindet Isla Cristina met Islantilla en is goed bewegwijzerd. Vertrekken vanuit Isla Cristina betekent circa 10 kilometer lopen. Wie start bij Camping Giralda, is zo'n 7 kilometer verder. Terugkeren via het strand maakt er een lus van. Bij elke strandopgang kun je afkappen als dat welkom is.

Ayamonte en de veerboot naar Portugal

Ayamonte is een uitje op zich, te fiets of per auto. Wie Portugese bodem wil voelen onder de voeten, stapt over op de veerboot naar Vila Real de Santo António. Dat is een favoriet uitje voor vakantiegangers in de regio, en dat snap je meteen als je er eenmaal staat.

Eten in Isla Cristina

De keuken draait hier volledig om vis en zeevruchten. Witte garnalen, kreeft, sardines, tonijn, ansjovis, ze komen allemaal vers van de boot. Typische gerechten zijn raya en pimentón (rog met paprika), mechado de atún (fijngehakte tonijn) en corvina en salsa de naranja (zeebaars in sinaasappelsaus).

De zoete lokale specialiteit is coca, een gebak met Catalaanse roots. En als je geluk hebt, staat mousse de higo op het menu.

Feesten en festivals

Isla Cristina staat bekend om haar carnaval, een van de levendigste in de regio. Verder zijn er Semana Santa, de Feria del Marisco y Pescado Frito (zeevruchten- en gebakken visfestival) en diverse romería's en heiligenfeesten door het jaar heen.

(c) foto en bron: wp.islacristina.org