Een glimp van Torrox’s vervlogen tuinen

In het stadje Torrox (Málaga) lagen ooit de Jardines de Picasso, ook wel bekend als Jardines de Polín. Deze tuin werd in opdracht van José Sevilla Gaona aangelegd en ontworpen door een tuinier uit Málaga, genaamd José. Deze zou later bijdragen aan de aanleg van het beroemde Parque de Málaga. Deze tuinen waren een plek vol botanische variëteit en serene schoonheid.

De Franse touch

In eerste instantie had de tuin een Frans ontwerp. Het werd gekenmerkt door zorgvuldig gesnoeide heggen die bloemperken omkaderden, gevuld met een grote verscheidenheid aan plantensoorten. In de beginjaren liepen pauwen vrij rond over de paden en brachten zo een kleurrijke levendigheid aan het landschap. Via een dienstingang of direct vanuit de eetkamer kon men de tuin betreden, waar zich twee bijzondere prieeltjes bevonden. Het eerste prieel was bedekt met kamperfoelie, en het tweede, grotere prieel was versierd met grote bloempotten en een unieke luchtplant, herkenbaar aan de opvallende witte kleur.

Tuinontwerp en paden

De tuin was verdeeld in twee afzonderlijke zones op verschillende niveaus, verbonden door het zogenaamde Camino de Júpiter, een pad dat loodrecht op het hoofdhuis liep. Het hogere gedeelte, dichtst bij het huis, had een grote vijver naast een bed van bamboe en een soort parapluplant. Een zijtrap leidde naar een boomgaard, waar de araucaria fier tussen cherimoya- en andere fruitbomen stond.

Verder naar beneden, onder het grotere prieel, bevonden zich een wijnpers en een kelder gevuld met grote aardewerken kruiken. Rechts, bij een veldje met zwarte bamboe, leidde een andere ingang naar een moestuin. Dit stuk grond, ooit bloeiend met allerlei gewassen, strekte zich uit tot wat nu de Calle Calzada is. De voorkant van het huis werd geflankeerd door twee torenhoge, eeuwenoude dadelpalmen, die zware trossen palmdruiven droegen.

Flora, fonteinen en gebladerte

Het centrale deel van de tuin werd gekenmerkt door een pad met bloembedden vol rozen, anemonen, begonia’s en wasbloemen, wat zorgde voor een kleurrijk schouwspel. In de buurt stond een kas naast een reusachtige magnolia. Een centraal pad leidde naar een indrukwekkende zeshoekige fontein, omringd door halve cirkelvormige stenen bankjes, geflankeerd door kolommen met grote vazen erop.

Aan de achterkant bevond zich een rond prieel, te bereiken via een kleine trap, en werd overschaduwd door jasmijn. Dit gebied was de thuisbasis van verschillende bomen, waaronder calambucos, twee walnotenbomen—waarvan één Amerikaanse walnoten voortbracht—perenbomen, dwergappelbomen, kweeperenbomen, en zelfs citrusbomen zoals limoen, sinaasappel en granaatappel. Tussen deze bomen groeiden tabak, koffie, saffraanplanten en zelfs een bananenboom.

Verval en nalatenschap

De tuinen werden tot in de jaren zestig onderhouden, waarna het gebied dicht bij het huis werd opgeknapt. Tegen het einde van de jaren zeventig kwam het eigendom in handen van de Diputación de Málaga en later van de gemeente. In de daaropvolgende jaren verdwenen de oorspronkelijke plantensoorten geleidelijk, waardoor er weinig overbleef van de vroegere pracht. Het ooit zo levendige Jardines de Picasso is sindsdien vervaagd tot een herinnering; de weelderige groenvoorziening en botanische diversiteit maken niet langer deel uit van het stadsbeeld van Torrox.

Het verhaal van Jardines de Picasso is er een van verandering en verlies—een getuigenis van wat ooit was, midden in het historische hart van Torrox.

bron: www.turismotorrox.es