Jubrique ligt op 558 meter hoogte in de Serrania de Ronda, zo'n uurtje rijden vanaf de kust bij Málaga. De weg ernaartoe slingert door de bergen en biedt uitzichten die je regelmatig doen stoppen voor een foto. Dit witte dorp heeft iets bijzonders: je kunt er niet met de auto doorheen. Alles gebeurt te voet, via trappen en steile straatjes die zich aan de helling vastklampen.

Het dorp telt ongeveer duizend inwoners. De meesten verdienen hun brood met kastanjes, die hier overal groeien. Je ziet de bomen rondom het dorp en in de straten duiken regelmatig verwijzingen naar deze vrucht op. Wie hier rondloopt, klimt behoorlijk wat trappen. Je kuiten voelen dat aan het eind van de middag.

Moren, Romeinen en kastanjebomen

De heuvels waar Jubrique staat, zijn al bewoond sinds de ijzertijd. De Romeinen kwamen voor het ijzer in de rode aarde en legden wegen aan. In de achtste eeuw rukten de Moren op, aangetrokken door diezelfde rijkdom. De naam Jubrique komt waarschijnlijk van het Arabische woord voor overvloed of glans.

Het huidige dorp dateert uit de vijftiende eeuw. De christenen veroverden het gebied in 1485 en sloten een verdrag waarin de Moorse inwoners hun tradities mochten behouden. Dat duurde niet lang. Religieuze druk leidde in 1500 tot opstanden. Veel Moren vluchtten richting de bergen of Noord-Afrika. Later, tijdens de Franse bezetting, werd Jubrique een schuilplaats voor bandieten die eerst tegen de Fransen vochten en daarna de wegen onveilig maakten.

Wie verder de bergen in trekt, vindt Jubrique la Vieja. Dat is de oude locatie van het dorp, hogerop in het gebergte. Nu zijn daar alleen nog ruïnes te zien.

Trappen, straatjes en uitzichten

Jubrique klimt tegen de heuvel op als een witgekalkte pyramide. Bijna alle verbindingen tussen de huizen zijn trappen of hellingen. Auto's blijven bij de parkeerplaatsen rondom het dorp. Die zijn gratis en liggen op loopafstand van het centrum.

De straatjes zijn smal en kronkelen tussen de huizen door. Bloempotten hangen aan de gevels. Vanaf verschillende plekken kijk je uit over de dalen en bergtoppen van de Serrania de Ronda. Bij helder weer zie je tot aan de Middellandse Zee.

De kerk San Francisco de Asis staat op de plek waar vroeger een moskee stond. Het gebouw is zestiende-eeuws en kreeg in 1970 een restauratiebeurt. Verder zijn er twee kapellen: El Castanuelo en Santa Cruz del Chorrillo. Beide hebben Moorse fundamenten en werden later christelijke gebouwen.

Wandelen tussen bergen en verlaten dorpen

Bij de ingang van Jubrique staat een bord met wandelroutes. De omgeving biedt genoeg keuze voor korte en lange tochten. Sommige paden voeren langs verlaten dorpjes zoals Monarada en Rotillas. Daar staan nog muren en restanten van woningen, half overwoekerd door vegetatie.

De route naar Charco Azul brengt je bij een natuurlijk meer met een kleine waterval. Het water is fris, ideaal om voeten in te koelen na een klim. Een andere populaire wandeling loopt naar Charco Esteban, eveneens een natuurlijke poel.

De hoogste piek in de buurt is de Sierra Bermeja, die 1449 meter hoog is. Vanaf de top zie je de Middellandse Zee en de kustlijn. De beklimming vraagt wel wat conditie. De Solana-route en het Matagallar-pad bieden vergezichten zonder extreme hoogteverschillen. Kastanjebossen en rivieren bepalen het landschap.

Feesten met empanadas en middeleeuwse kostuums

Van 4 tot 6 mei viert Jubrique een kostuumfeest. Inwoners verkleden zich in middeleeuwse kleding en spelen veldslagen na. Het is een mix van geschiedenis en spektakel die veel publiek trekt.

Op 28 en 29 mei is er een pelgrimstocht naar de kapel Chorrillo. Dansen, wedstrijden en gemeenschapsactiviteiten vullen die dagen. Eind september tot begin oktober barst het dorpsfeest los, met concerten en optredens. Religieuze ceremonies volgen van 4 tot 8 oktober.

Elke woensdag is het Empanada-dag. Het kerkplein vult zich met inwoners die zelfgemaakte empanadas verkopen. Bezoekers kunnen proeven en kletsen met de locals. Het is een laagdrempelige manier om het dorp te leren kennen.

Wat je hier eet

De keuken draait om landbouw en veeteelt. Venkelstoofpot is een klassieker voor koude dagen in de bergen. De warme gazpacho verschilt van de bekende koude versie aan de kust. Hier is het een wintergerecht.

Kleine omeletjes met kabeljauw en jonge knoflookstengels zijn een populaire tapa. Worstwaren en slachtvlees komen van lokale varkens. De bars en restaurants serveren deze gerechten zonder franje. Recepten gaan van generatie op generatie over.

Praktische zaken

Jubrique is het makkelijkst te bereiken met de auto. Vanaf de luchthaven van Málaga rijd je via Estepona richting de bergen. De weg is goed onderhouden en voert door andere witte dorpen. Reken op een uur tot anderhalf uur rijden.

Openbaar vervoer is schaars. Bussen rijden wel, maar niet frequent. Een huurauto geeft je de vrijheid om de Serrania de Ronda in je eigen tempo te verkennen. Parkeren bij het dorp kost niets. Je loopt een paar minuten voordat je bij de eerste huizen bent.

Wandelschoenen zijn handig vanwege de trappen en hellingen. Ook buiten het dorp zijn de paden soms steil en rotsachtig. Neem water mee, zeker in de zomer. De zon kan fel zijn en schaduw is niet altijd voorhanden.

Voor overnachtingen zijn er enkele kleine hotels en appartementen. De keuze is beperkt. Veel bezoekers verblijven in Estepona of Ronda en maken een dagtocht naar Jubrique.

(c) foto en bron: www.jubrique.es