Midden in het natuurpark Los Alcornocales, nabij Algeciras in de provincie Cádiz, ligt een bijzondere plek waar je even helemaal kan verdwijnen. De La Chorrera waterval tumelt naar beneden in de rivier de Miel, omringd door oude molens en restanten van een middeleeuws pad. Dit is Spanje op z'n wildst: dichte vegetatie, kraakhelder water en een stilte die je bijna kan aanraken.

De waterval bereik je via de wandelroute langs de Río de la Miel. Onderweg loop je door wat Spanjaarden een "canuto" noemen - een kloof met zo'n weelderige begroeiing dat je waant in een tropisch regenwoud. Eikenvarens, laurierbomen, aardbeibomen en zelfs vleesetende planten groeien hier wild. Dit microklimaat heeft soorten bewaard die elders in Europa allang zijn verdwenen.

Los Alcornocales: kurkbossen zo groot als Amsterdam

Het natuurpark Los Alcornocales strekt zich uit over 170.000 hectare. Dat is meer dan zes keer de oppervlakte van Amsterdam. De naam verraadt het al: dit gebied staat bol van de kurkeiken (alcornoques). Na een brand overleven deze bomen dankzij hun dikke kurkschors, waardoor ze makkelijk te ontschillen zijn voor de productie van kurk.

Het park kreeg in 1989 zijn beschermde status. Terecht, want hier vliegen arenden, haviken en gieren boven je hoofd terwijl herten, waranussen en reeën door het struikgewas sluipen. Het gebied verbindt de Sierra de Grazalema met de kustzone bij Tarifa en vormt zo een groene corridor dwars door Andalusië.

De wandeling naar La Chorrera: vier zwemplekken in één route

De wandelroute start in de wijk El Cobre in Algeciras, zo'n 115 kilometer van Cádiz stad. Reken op 4,76 kilometer heen en weer, wat je in ongeveer drie uur wandelt. Het terrein is matig moeilijk - geen alpinisme, maar wel stevige wandelschoenen aangeraden.

Bij het einde van de Curro Muela straat begint het avontuur. Een hek markeert de toegang tot het pad langs de rivier. Al snel kom je bij de Molino de Escalona, een oude werkende molen die als enige is blijven staan. Daarna steek je een middeleeuwse brug over en duik je dieper het groen in.

Tussen de dichte begroeiing door zie je overal sporen van menselijke activiteit: irrigatiekanalen, meelmolens, stenen plaveisel. Allemaal half verscholen onder wilgen, laurierbomen en varens. Het pad volgt de rivier, waar het water kabbelend over rotsen stroomt.

Vier natuurlijke zwembaden

De eerste poel heet Poza de la Chorrera de la Miel - dát is waar de La Chorrera waterval naar beneden bruist. Perfect om in de zomer even af te koelen na het wandelen. Maar dit is pas het begin.

Na dit punt kom je bij een bord dat aangeeft dat je het beschermde gebied van Los Alcornocales binnenstapt. Technisch gezien heb je toestemming nodig om verder te gaan, maar de meeste wandelaars trekken zich daar weinig van aan.

De tweede poel is nog mooier dan de eerste. Vanaf een uitkijkpunt op een rots kijk je uit over de vallei die hier "Canuto" heet. Even verderop ligt de derde poel met de waterval Cola de Caballo (paardenstaart). De vegetatie is hier zo dicht dat de bomen met hun klimplanten een soort galerij vormen. Het doet tropisch aan.

De kloof blijft vochtig genoeg voor soorten als de eik-haagbeuk en rododendrons - planten die elders in Europa zijn uitgestorven. De vierde en laatste poel vind je bij Casa de Manzanete, waar verschillende paden samenkomen.

Terug via de heuvels

Na de rivier verlaat je het water en klimt het pad omhoog. Links laat je Puerto de la Zarza liggen terwijl je door de kurkeikbossen richting Molino del Águila wandelt. Hoewel je de rivier achter je laat, blijft het pad er op afstand aan volgen.

Vanaf hier zie je de bergtoppen en in de verte zelfs de rots van Gibraltar aan het einde van het bos. Je passeert een stuk waar jaren geleden brand heeft gewoed. De kurkeiken overleefden dankzij hun dikke schors, al laten sommige bomen nu hun glanzend groene bladeren zien terwijl andere schade vertonen van 'la seca' - een fenomeen waarbij bomen uitdrogen.

Het laatste stuk voert je terug naar Molino del Águila en van daaruit naar je startpunt.

Beste tijd voor een bezoek

Zuid-Spanje heeft het voordeel dat je er bijna het hele jaar kan wandelen. De zomer is ideaal voor de Río de la Miel route omdat je dan lekker kan zwemmen in de poelen. Het water is koud en helder - precies wat je nodig hebt na een stevige wandeling door de hitte.

Lente en herfst zijn prima alternatieven als je liever bij lagere temperaturen wandelt. Begin zomer en begin winter kunnen ook, zolang je rekening houdt met af en toe door de rivier moeten waden. Waterdichte wandelschoenen zijn aangeraden.

Praktische tips

De route start in Algeciras, een havenstad die makkelijk bereikbaar is vanuit Málaga of Gibraltar. Parkeren bij El Cobre is gratis. Neem voldoende water mee, hoewel je onderweg kan bijvullen bij de rivier. Zwemspullen zijn een must in de zomer.

Het pad is redelijk onderhouden, maar soms vaag. Dierlijke sporen en voetafdrukken van eerdere wandelaars wijzen de weg. Honden zijn niet toegestaan in dit beschermde gebied. De route is matig moeilijk - geschikt voor wandelaars met een basisconditie.

De combinatie van cultuurhistorie (oude molens, middeleeuwse bruggen), natuurschoon (watervallen, subtropische vegetatie) en verkoeling (vier zwemplekken) maakt deze wandeling tot een aanrader. Pack je rugzak en ga.

(c) foto en bron: andalucia.org