De Arco del Cobertizo is een twaalfde-eeuwse Moorse boog die vroeger de hoofdingang vormde van de versterkte stad. Dit stukje middeleeuws erfgoed staat nog altijd rechtop in het centrum van Alhaurín el Grande, provincie Málaga, vlak naast de Iglesia de la Encarnación in de wijk Bajondillo. De boog maakte deel uit van de stadsmuur die destijds het dorp beschermde tegen indringers.
IN HET NIEUWS UIT ANDALUSIË VIND JE ALTIJD IETS INTERESSANTS EN SPANNENDS OM TE LEZEN!
Mancha Real, Jaén: Erfgoed dat eeuwen overspant
Mancha Real
Mancha Real, provincie Jaén, combineert religieuze architectuur uit de 16e eeuw met moderne tempels en levendige tradities. Het historische centrum ademt geschiedenis, van de imposante Iglesia de San Juan Evangelista tot kleine kapellen waar buurtbewoners het hele jaar door feesten organiseren.
Iglesia de San Juan Evangelista: het blikvanger monument
Dit is het monumentale gezicht van Mancha Real. De kerk staat op de kruising van Calle Maestra en Calle San Marcos, precies tegenover Plaza de la Constitución. Sinds 1983 erkend als Bien de Interés Cultural.
De bouw startte in 1556 onder leiding van Andrés de Vandelvira, de meesterarchitect achter de kathedraal van Jaén. Hij baseerde zich op eerdere plannen van Juan de Reolid uit 1548. De werkzaamheden stopten in 1575 bij Vandelvira's overlijden en hervatte pas in 1614. Kardinaal Baltasar Moscoso gaf halverwege de 17e eeuw een extra duwtje. In 1628 sloten ze het gebouw.
De voorgevel maakt indruk met zijn halfronde boog boven de deur, dubbele zuilen en decoratieve details zoals diamantpunten. Vanaf 1670 tekende Eufrasio López de Rojas voor het koor en ontwierp hij de zuidwestelijke toren. Die toren heeft een vierkante basis met een sober eerste deel. Ventura Rodríguez voegde in 1775 het tweede deel toe met balkons, pilasters en driehoekige frontons.
Het klokkenhuis kreeg later vier vazen op de hoeken en een achthoekig lichaam met piramidespits. Binnenin kleuren fresco's de koepels en gewelven. In het kruisgewelf zie je de evangelisten en kerkvaders. Het centrale gewelf toont het wapen van bisschop Benito Marín en heiligen als San Antonio Abad, San Benito, Santa Clara en San Úrsula.
Het hoofdaltaar en de kapellen maakte beeldhouwer Francisco Palma Burgos na 1939. In de sacristie bewaren ze zilverwerk uit de 17e eeuw, waaronder een zonnecustodie, koorzangboeken en resten van het oorspronkelijke altaarstuk van Gil Fernández en Diego de Landeras.
Iglesia de la Encarnación: modern en functioneel
Aan de Calle Pablo Picasso staat deze parochiekerk die opening in 1974. De bevolkingsgroei vroeg om extra kerkruimte. Architect Ramón Pajares Pardo ontwierp één trapeziumvormige beuk die toeloopt naar het priesterkoor, met een kapel bij de voeten. Een ronde toren bevatte de doopkapel en eindigde in een spiraalvormige bekroning met klokkenruimte.
Technische problemen dwongen tot sloop in 1996. Architect Juan Francisco Almazán López bouwde een vervanging die in 2000 opening. Het resultaat: een eigentijds gebouw met gewaagde vormen binnen en buiten. Het interieur bootst een scheepsromp na. Ronde lichtvensters in de linkerzijmuur lijken op patrijspoorten. Het gebogen plafond verwijst naar scheepsspanten. Hout speelt een hoofdrol. Een ongekleurde christusfiguur hangt subtiel aan het plafond bij het altaar.
Ermita de San Marcos: beschermer van de patroonheilige
Deze 18e-eeuwse kapel bewaart het beeld van San Marcos, de patroonheilige van Mancha Real. Je vindt hem op de kruising van Calle San Marcos en Calle Juan Castillo, achter een hoog hek met tuintje. De witte gevels met vlakke lijstwerk rusten op een stenen plint. Het pannendak heeft vier kanten. Een stenen rondboog geeft toegang, met daarboven een afbeelding van de heilige.
Ermita de la Virgen de la Cabeza: intieme devotie
Aan het westelijke uiteinde van Alameda de las Pilas staat deze moderne kapel met één klokkentoren. In 1910 richtten gelovigen hier de broederschap van de Virgen de la Cabeza op. Boven de ingang prijkt een reliëf van de madonna.
Ermita de la Inmaculada Concepción: gerestaureerde traditie
Aan het begin van Avenida de Jimena vind je deze kapel uit het midden van de 18e eeuw. Voor deze bouw stond hier al het Humilladero de la Concepción, een plek waar mensen stopten voor de medepatrones van Mancha Real. De laatste restauratie vond plaats in 1981. Sinds 1987 hoort de kapel bij de Parroquia de la Encarnación.
Het rechthoekige gebouwtje heeft een verlaagd gewelf en zadeldak. Dikke muren krijgen steun van buitenste steunberen. Hoekstenen van natuursteen contrasteren met de witgekalkte wanden. De eenvoudige voorgevel toont een bakstenen rondboog en klokkentoren. Aan de zijkant staat het voormalige kluizenaarshuis, nu parochiewoning.
Binnen loopt één beuk naar een klein vlak altaar. Een groot halfrond venster in de presbiterium verbindt met het camarín, een vierkant vertrek met koepel op pendentieven. Engelenafbeeldingen en plantenmotieven versieren de koepel. Het houten beeld van de Inmaculada Concepción toont de typische 17e-eeuwse iconografie van Alonso Cano, maar stamt uit de periode na de Burgeroorlog. Het origineel verdween tijdens het conflict.
Antiguo Convento de Carmelitas Descalzos: plek van San Juan de la Cruz
San Juan de la Cruz stichtte dit klooster op 12 oktober 1586 in Calle San Marcos. Kort daarna ontstond de broederschap van de Virgen del Carmen. De gemeenschap vierde hier feesten voor de Inmaculada Concepción.
De toegangspoort heeft een rondboog tussen pilasters. Een kroonlijst draagt vier pinakels. Een gedenkplaat herinnert aan de stichter: "Aquí estuvo en el año 1586 San Juan de La Cruz y fundó un convento de Carmelitas Descalzos bajo la advocación de la limpia y pura concepción de nuestra señora, Mancha Real a San Juan de la Cruz".
Cruz del Pulgón: mijlpaal tussen dorpen
Deze emblematische kruis in Avenida de Torres markeerde ooit het middelpunt tussen Torres en Mancha Real. Gebouwd met kalksteen ter grootte van een vuist. Mancha Real groeide intussen om dit monument heen.
Straatkapellen met gemeenschapsziel
Drie hoornissen geven buurten hun eigen religieuze identiteit. De 17e-eeuwse Hornacina del Cristo de la Salud in Calle Sancho heeft houten deuren, ijzeren traliewerk en een groene tegelpan afdakje. Twee ijzeren lantaarns flankeren de nis met het gekruisigde christusbeeld. Het laatste weekend van augustus vieren buurtbewoners hier feest met mis en processie.
De 19e-eeuwse Hornacina del Cristo de la Yedra in Calle La Cruz is bijzonder geliefd bij omwonenden. Op 24 juni, Sint-Jansdag, draagt de processie het beeld door de straten. Daarna delen buren ponche en rosquillos uit.
De Hornacina de la Virgen de las Angustias in Calle San Francisco staat het hele jaar in het oude bakhuisje van Francisquillo. Het derde weekend van mei dragen buurtgenoten het kleine mariabeeld om beurten door hun straat. Bij de nis zetten ze het op een tafel voor gezamenlijk gebed en gezang. Een zelfgemaakt buffet rondt de middag af.
Plaza de la Constitución: kloppend centrum
Dit ruime plein in het historische hart vormt het sociale middelpunt. De vierkante aanleg met grote schaduwbomen en zitbanken verbindt vier straten, waaronder de voetgangerszone Calle Maestra. Een traditionele muziekkiosk staat centraal.
Rondom het plein zie je belangrijke gebouwen: het moderne gemeentehuis en de Iglesia de San Juan Evangelista. Een grappig detail: een lantaarnpaal die op een bankje zit, compleet met benen en handen. Die valt op tussen wandelaars.
(c) foto en bron: mancharealturismo.es
Misschien boeien deze berichten u ook?
Even buiten Málaga stad ligt een bijzonder stukje natuur: de monding van de Guadalhorce. Dit natuurgebied van 122 hectare strekt zich uit tussen de twee laatste armen van de rivier, vlak voor ze de Middellandse Zee bereiken. Een mix van lagunes, rivieroevers en zandstranden zorgt voor een afwisseling waar planten en dieren het hele jaar door hun plek vinden.
Pasta Italiaans? Klopt. Chorizo Spaans? Check. Samen in één pan? Dát is pas een culinaire clash die werkt. Deze penne alla vodka met chorizo haalt het beste uit twee keukens en gooit het in een romige tomatensaus waar je vingers bij aflikt. De pikante worst geeft de klassieke vodkasaus precies die extra bite die je niet wist dat je nodig had.
