Stenen strijdlust aan zee

Welkom in Adra (Abdera). Hier eindigt Almería en begint Granada, maar niet zonder eerst langs een stevig staaltje kustverdediging te wandelen. De Muralla de Adra kijkt al meer dan 500 jaar uit over de Middellandse Zee en heeft meer meegemaakt dan de gemiddelde havenstad.

Een muur met koninklijke roots

In 1505 gaf koningin Juana de opdracht: bouw een muur. Niet voor de sier, wel voor veiligheid. De kust van Adra moest beschermd worden tegen piraten, plunderaars en andere ongewenste gasten. Met zeven torens en een zeshoekig grondplan stond hier een verdedigingswerk waar je u tegen zegt. Binnen die muren? Een compleet kasteel met binnenplein en toren van de Huldiging.

Strategisch en stevig

Adra was de toegangspoort tot Las Alpujarras en lag perfect voor scheepvaart én verdediging. In de zestiende en zeventiende eeuw kwamen de Berberse en Turkse piraten regelmatig op bezoek. Niet om thee te drinken, maar om te plunderen. Dankzij de muur hield Adra vaker stand dan niet.

Van verdedigingswerk tot stadsuitbreiding

Eind achttiende eeuw werd het rustiger aan de kust. De muur raakte overbodig. In de negentiende eeuw kwamen de mijnbouw en de honger naar ruimte. De stad groeide en sloopte onderweg een flink stuk van haar eigen muur. Alleen een paar stevige stukken bleven overeind.

Wat je vandaag nog ziet

Twee torens staan er nog fier bij: de Cubo de la Carrera (of Torre de la Vela), het wachttorentje met uitzicht op zee, en de Cubo del Cementerio, ook wel Torreón de Olvera genoemd. In 2008 werden ze opgeknapt en sindsdien mogen ze zich Monument noemen.

Oude stenen, nieuwe glans. In Adra weten ze hoe je geschiedenis levend houdt.

(c) foto en bron: miscastillos.blog