Pinos Genil ligt precies waar je 'm wilt hebben. Tussen Granada en Sierra Nevada, op een steenworp van stad én sneeuw. Ideaal dus als je houdt van uitzicht, frisse lucht, stevige kost en een vleugje geschiedenis.

Een dorp met wisselende identiteiten

Pinos Genil is al heel wat namen rijker geworden sinds de Romeinen het Pinienllus noemden. In de zestiende eeuw heette het nog Pinillos de la Sierra, later Pinillos del Genil, en sinds 1810: gewoon Pinos Genil. Lekker kort.

Dat dit dorp zich uitstrekt over een grillige vallei tussen twee cerros, merk je meteen. Smalle straten, hoogteverschillen en overal water: het riviertje Genil deelt het dorp doormidden en zorgt voor dat typische ‘hier is het altijd net even koeler’-gevoel.

Pinero’s, ranas en de route naar de top

Inwoners heten pineros en pineras, maar worden liefkozend rana of rano genoemd. Misschien vanwege het gekwaak bij de rivier, wie weet.

Pinos Genil zit letterlijk op de route naar de skipistes van Pradollano. In de jaren 20 werd hier de beroemde weg naar Sierra Nevada aangelegd én kwam het legendarische trammetje voorbij. Allemaal dankzij een enthousiaste hertog met grootse plannen. De tramhalte in Pinos Genil bracht werk, leven en reuring.

Bezienswaardigheden zonder poeha

Iglesia de Santa María Magdalena
Gebouwd in de zestiende eeuw bovenop een oude moskee. De kerk overleefde een opstand, brand, en de tand des tijds. Binnen vind je barokke beelden, een houten plafond met karakter en een preekstoel die je zo in een schilderij zou zetten.

Retabels en schilderijen
Geen overdaad, maar wel mooie details. Zoals het retablo van de Virgen Dolorosa en schilderijen van San Juan en San Sebastián.

Feestdagen met kleur, smaak en een fiets

Hoogtepunt in augustus: het dorpsfeest met processies, muziek, dans én de Carrera de Cintas. Fietsers proberen linten te haken met een stok. Niet zomaar voor de lol: wie indruk wil maken op zijn favoriete borduurster, weet wat ‘ie moet doen.

Romería: de afsluiter op het dorpsplein met flamencojurken, muziek en eten. Het hele dorp leeft mee.

Andere data om te onthouden

• Fiesta del Mosto: tweede weekend januari

• Día de la Cruz: 3 mei

• Noche de San Juan: 24 juni

• Semana Cultural: eind juli

• Fiesta de la Castaña: laatste zaterdag van oktober

• Oudejaarsavond: met ‘Las Campanadas’

• Driekoningen: 5 januari

Van pan tot panza

Eten in Pinos Genil is serieus werk. Alles draait om traditie, smaak en flink wat varkensvlees. De lokale worsten, morcilla en chorizo zijn beroemd in de wijde omtrek.

Brood? Huisgemaakt. Met knapperige korst en liefde voor zuurdesem.

Gerechten om voor om te rijden:

• Arroz caldoso (nat, warm, vol smaak)

• Migas (broodkruim op z’n Spaans)

• Habas con jamón

• Olla de San Antón

• Gachas

• Alpujarreño op z’n best

Tel daar een terras bij op, de schaduw van de rivier en een goed glas wijn: je snapt waarom mensen hier blijven hangen.

Tussen tapas en toppen

Pinos Genil is geen plek waar je zomaar langsrijdt. Het is de plek waar je stopt, bijtankt (met bord en glas) en denkt: dit is Spanje zoals het hoort. Rust, smaak en uitzicht.

Meer hoeft het niet te zijn.

(c) foto en bron: pinosgenilturismo.com