Tussen Murcia en de Middellandse Zee ligt Pulpí in de provincie Almería. Een gemeente die weinig kabaal maakt, maar wel alles in huis heeft: kust, bergen, landbouw, geschiedenis en... een dolletje met geologie.

San Juan de los Terreros

Aan zee ligt het dorpje San Juan de los Terreros. Zon, zout en zand in de juiste verhouding. Denk strandhuisjes, helder water en aan de horizon: het fort dat ooit de kust verdedigde tegen piraten. Een stukje verder landinwaarts ligt Pilar de Jaravía. Palmbomen. Rotswanden. En de geur van oude mijnen.

Sierra’s met karakter

De bergen Aguilón en Cuerda de las Palomas vormen een natuurlijk scherm tussen de kust en het binnenland. Ruw, steil en vooral stil. Ideaal voor wandelaars die geen mensenmassa zoeken, maar rust en uitzicht.

Land van landbouw

In de vlaktes ligt het echte werk. Ramblas die zich een weg banen door akkers vol groenten en varkensboerderijen. Hier vind je dorpen als Pozo de la Higuera, El Convoy en natuurlijk Pulpí zelf. Groeiende dorpen, letterlijk en figuurlijk.

Een dorp met groeispurt

Met zo’n 9.000 inwoners is Pulpí geen metropool, maar stilzitten doet het niet. Dankzij bloeiende landbouwbedrijven trekt de regio steeds meer mensen. En werk. En leven.

Van prehistorie tot spoorlijn

De geschiedenis van Pulpí begint in de steentijd en slingert zich via Romeinse amforen, Berberse piraten en middeleeuwse conflicten naar moderne onafhankelijkheid. In 1862 kreeg Pulpí zijn eigen gemeentebestuur. Een mijlpaal waar flink voor gevochten is.

Kastelen met uitzicht

Op de klif van San Juan de los Terreros torent sinds 1764 een kasteel boven zee uit. Geen sprookjespaleis, wel een strategisch meesterwerk. Ooit gebouwd om de kust te beschermen, nu een uitkijkpunt voor wandelaars en vogelspotters.

De trein die bleef

Langs kliffen, door tunnels, over bruggen: het oude spoor van Águilas naar Almendricos loopt dwars door Pulpí. Sinds 1890 is het traject een schoolvoorbeeld van Britse spoorbouwkunst. Tegenwoordig rijdt er niks meer, maar wandelen langs het traject is alsof je door een geschiedenisboek loopt.

San Miguel, van kerk tot kerkplein

De neoklassieke kerk San Miguel werd in 1801 opgeleverd en staat nog altijd op z’n plek. Niks bombastisch, wel mooi in z’n eenvoud. Het plein ervoor is het middelpunt van het dorp. Hier gebeurt het.

Culinaire klassiekers

Op tafel? Migas met spek, romige Ajo colorao, stevige rijst met bonen. En niet te vergeten: chorizo zoals chorizo hoort te zijn. Voor zoetekauwen zijn er tortas met chicharrones, hornazos of een flinke plak brazo de gitano.

De kracht van eigenwijsheid

In de jaren zestig veranderde de tomaat alles. Boeren namen het heft in eigen handen. En toen in 1969 een groot bedrijf het water kwam inpikken, brak er protest los. Water is hier niet zomaar water. Het is leven. En strijd.

Een plek met toekomst

Pulpí is geen dorp waar je toevallig langsrijdt. Het is een plek waar geschiedenis onder je voeten knarst, tomaten groeien in de zon en mensen bouwen aan hun eigen verhaal. Rustig, krachtig en met twee voeten in de klei.

(c) foto en bron: www.pulpi.es