Klein, rustig en verrassend mooi. Sorvilán ligt in de Lage Alpujarra van Granada, op de zuidoostelijke helling van de Sierra de la Contraviesa. De Middellandse Zee is op nog geen vijf kilometer hemelsbreed. Dat geeft dit dorp een subtropisch klimaat dat je nergens anders in Spanje zo vindt.
Spaanse weetjes en nieuws uit Andalusië

Sorvilán (Granada), een bergdorp met zeezicht
Klein, rustig en verrassend mooi. Sorvilán ligt in de Lage Alpujarra van Granada, op de zuidoostelijke helling van de Sierra de la Contraviesa. De Middellandse Zee is op nog geen vijf kilometer hemelsbreed. Dat geeft dit dorp een subtropisch klimaat dat je nergens anders in Spanje zo vindt.
De zon schijnt hier 320 dagen per jaar. De gemiddelde temperatuur ligt rond de 20 graden Celsius. Vijgenbomen, amandelbomen en wijngaarden groeien op de berghellingen. Subtropisch fruit zorgt voor een groot deel van de lokale economie.
Van de bergkam tot aan de kust
De gemeente daalt steil af van de Sierra de la Contraviesa, op zo'n 1.000 meter hoogte, naar de Middellandse Zee. Onderweg passeer je ravijnen, heuvels, beken en stranden. Witte boerderijtjes en gehuchtjes tekenen zich af tegen een achtergrond van blauw water, groene weiden en roodbruine bergen.
De kustlijn maakt deel uit van de Costa Tropical, het stuk Granadeense kust tussen de Costa del Sol en de Costa de Almería. Beschutte inhammen, kristalhelder water en een zachte bries. De gehuchtjes Melicena en Los Yesos liggen hier, dicht bij het water, ver weg van het massatoerisme.
Wat je eet in Sorvilán
De Alpujarrase keuken staat centraal. Migas, Gachas en verse visgerechten zijn de klassieken op het menu. Als toetje is er de Cuajado de almendras, een amandeltaart die je écht moet proberen. Lokale wijn hoort erbij. Die wijntraditie gaat eeuwen terug.
Op de velden rondom het dorp groeien tomaten, watermeloenen, courgettes, aubergines en meloenen. Alles vers, alles lokaal.
Een geschiedenis van Moren, wijn en piraten
Sorvilán is een dorp van islamitische oorsprong. Al in de 8e en 9e eeuw legden de eerste bewoners een efficiënt irrigatiesysteem aan voor de wijngaarden. De Moren verbeterden het, de christelijke kolonisten na de Reconquista ook.
In de nasridische periode maakte het dorp deel uit van de Taha del Gran Cehel, met Almegíjar als hoofdplaats. Na de val van het moslimkoninkrijk Granada verkreeg koning Boabdil een groot deel van de Alpujarra. Sorvilán hoorde daarbij. Toen Boabdil naar ballingschap in Noord-Afrika vertrok, keerde het gebied terug naar de Castiliaanse Kroon.
De ligging op een heuvel bood bescherming tegen de piraten die in de 17e eeuw de Middellandse Zeekust teisterden. In de 19e eeuw stond Sorvilán bekend om zijn rozijnen, wijnen en likeuren.
Iglesia de San Cayetano
Midden in het dorp staat de Iglesia de San Cayetano, gebouwd in de 17e eeuw op de fundering van een vroegere moskee. Tot de 19e eeuw heette ze de kerk van San Marcos. Een stille getuige van eeuwen geschiedenis.
Feesten in augustus
Begin augustus worden de feesten van de patroonheilige San Cayetano gevierd. Kleurrijke processies, vuurwerk en daarna muziek en dans op het plein tot diep in de nacht. Typisch Spaans, typisch Andalusisch.
Wandelen en genieten aan de Costa Tropical
De omgeving van Sorvilán is een paradijs voor wandelaars. Eeuwenoude eiken, restanten van een groot oerbos, staan als stille wachters in het landschap. De paden voeren langs ravijnen, door dalen en over hellingen met uitzicht op zee.
De Costa Tropical biedt meer dan natuur alleen. Almuñécar, Salobreña, Castell de Ferro en La Herradura liggen op korte afstand. Watersport, historische centra, markten. Granada zelf bereik je in ongeveer 75 kilometer.
(c) foto en bron: turgranada.es
___
Misschien boeien deze berichten u ook?
Caniles ligt midden in het Parque Natural de la Sierra de Baza in de provincie Granada, omringd door indrukwekkend landschap. De straten zijn breed en recht, wat vrij uitzonderlijk is voor een dorp in deze regio. Opvallend zijn ook de vele grotwoningen die je hier aantreft. De ondergrond is rijk aan koper, ijzer, lood en andere mineralen. In de Fabriquilla del Oro zijn nog regenwaterbassins en kanalen te zien die ooit dienden voor de watervoorziening.
Kleine groene pepertjes, even snel gebakken, besprenkeld met grof zeezout. Meer heb je niet nodig voor een van de lekkerste tapas uit de Spaanse keuken. Pimientos de Padrón zijn razend populair, en terecht. Ze zijn makkelijk te maken, heerlijk van smaak en hebben een verrassend trekje: zo nu en dan bijt je in een pittig exemplaar. Wanneer precies? Dat weet je nooit.






















