Las Cabezas de San Juan in de provincie Sevilla schreef op 1 januari 1820 geschiedenis. In dit Andalusische stadje riep luitenant-kolonel Rafael de Riego de Spaanse grondwet uit, die jaren eerder in Cádiz werd gezworen. Dit moedige moment maakte een einde aan het absolutisme van Fernando VII en de Spaanse Inquisitie. Spanje kreeg zo zijn eerste constitutionele monarchie.
IN HET NIEUWS UIT ANDALUSIË VIND JE ALTIJD IETS INTERESSANTS EN SPANNENDS OM TE LEZEN!
Huelva en het Britse spoor: het verhaal van de Tharsis Pier
Huelva staat niet alleen bekend om zijn mijnbouwgeschiedenis, maar ook om een opvallend Brits staaltje techniek: de Tharsis Pier. Deze indrukwekkende constructie aan de oevers van de rivier de Odiel vertelt het verhaal van een tijdperk waarin Engelse bedrijven een stevige voet aan de grond kregen in Andalusië. Wat ooit begon als een logistieke oplossing, groeide uit tot een icoon van industriële vooruitgang.
Waarom deze pier gebouwd werd
In de 19e en het begin van de 20e eeuw bloeide de mijnbouw in het binnenland van Huelva. Vanuit gebieden zoals Tharsis en La Zarza werd kopererts in grote hoeveelheden gewonnen. Eén van de drijvende krachten hierachter was “The Tharsis Sulphur and Copper Company Limited”, een Brits bedrijf dat dringend behoefte had aan een efficiënte manier om het materiaal naar zee te transporteren. Het antwoord? Een speciaal aangelegde pier in de Odielrivier, waar schepen eenvoudig konden worden geladen.
Een staaltje Britse ingenieurskunst
In 1866 kregen de Engelse ingenieurs William Moore en James Pring de opdracht om een innovatieve constructie te ontwerpen. Het resultaat was een 873 meter lange pier, ondersteund door gietijzeren palen. De structuur beschikte over draaiplatforms voor wagons en grote kranen die dagelijks tot wel 2.500 ton konden verwerken. En dat was niet alles: er konden tegelijkertijd drie tot vier schepen aanmeren. In 1871 werd de pier officieel in gebruik genomen.
Uitbreiding met Schotse precisie
Ruim veertig jaar later was het tijd voor uitbreiding. In 1915 kreeg de Schotse ingenieur Sir William Arrol de opdracht om een nieuwe tak aan de pier toe te voegen. Deze nieuwe arm, op zo’n 300 meter van het einde van de bestaande structuur, werd gebruikt voor het laden van mineralen. De oorspronkelijke pier deed vanaf dat moment dienst voor algemene vracht.
Van industriële reus naar cultureel erfgoed
De pier bleef operationeel tot 1992. Daarna volgde een periode van verval en gedeeltelijke sloop. In 1996 werd de Tharsis Pier erkend als cultureel erfgoed, een belangrijke stap om het industriële verleden van Huelva te behouden. Toch bleef de pier kwetsbaar: in 2003 werd een deel zwaar beschadigd door een brand.
Huelva met een Brits randje
De Tharsis Pier is vandaag de dag veel meer dan een oude overslagplaats. Het is een stille getuige van een tijd waarin Britse techniek en Andalusische grondstoffen samenkwamen in een bijzonder hoofdstuk uit de geschiedenis van Zuid-Spanje. Een wandeling langs deze constructie is als een stap terug in de tijd, naar het industriële Huelva van meer dan een eeuw geleden.
(c) foto en bron: turismo.huelva.es
Misschien boeien deze berichten u ook?
Het Castillo de la Duquesa ligt aan de kust van Manilva, provincie Málaga, gebouwd in 1767 door Francisco Paulino uit Sevilla. Koning Karel III gaf hem hiervoor de eer om een cavalerie-compagnie aan te voeren. De timing was strategisch: Spanje wilde Gibraltar terugveroveren van Engeland, en deze ankerplaats moest beschermd worden.
