Zin in een dorp waar de tijd net wat langzamer tikt? Villanueva del Trabuco, provincie Málaga is er zo eentje. Een plek waar de bergen je uitzicht bepalen, waar je nog gewoon langs een heldere beek kunt wandelen en waar het ritme wordt bepaald door de seizoenen. Je vindt het aan de zuidoostkant van de streek Antequera, tussen glooiende akkers en de imposante Sierra Gorda en San Jorge. Hier draait alles nog om rust, landschap en goed eten.

Wandelschoenen aan, camera mee

De natuur rond Villanueva del Trabuco nodigt uit tot wandelen, fietsen of gewoon stilstaan en kijken. Letterlijk. De Sierra de San Jorge is een prima startpunt. Hier wordt gewerkt aan een kleine camping langs het pad naar de top, naast de beek van Las Chozas. Onderweg word je getrakteerd op olijfbomen, graanvelden en her en der een boerderij. Het geluid van stromend water is nooit ver weg.

Wil je meer? De landschappelijke route langs de Sierra de Gibalto is een aanrader. Je rijdt langs de rivier de Guadalhorce, komt langs oude olijfolie­molens, een eeuwenoude eik en zelfs een uitkijkpunt op de flank van de Gibalto. Vergeet niet te stoppen bij de Fuente de los Cien Caños. Deze natuurlijke waterbron is hét icoon van het dorp.

Geschiedenis met een vuurwapen

Villanueva del Trabuco is geen Romeinse oudheid, maar dat maakt het niet minder interessant. De oorsprong van de naam? Volgens de overlevering had een herbergier het gehad met struikrovers op weg naar Archidona. Hij kocht een “trabuco”, een kort musket, en liet het niet meer los. Als hij in de buurt kwam, zeiden ze: “Daar komt de man met het trabuco.” De naam bleef plakken.

Het huidige dorp ontstond pas in de 18e eeuw. Toen besloot koning Carlos III om deze vruchtbare, maar verlaten regio nieuw leven in te blazen. Duitse en Vlaamse boeren werden naar het zuiden gehaald, en met succes. In 1850 kreeg het dorp uiteindelijk zelfstandigheid, los van Archidona.

Proeven van Trabuco: pure smaken

Eten is hier geen bijzaak. De keuken van Villanueva del Trabuco is eerlijk, vullend en altijd lokaal. Olijfolie en graan spelen de hoofdrol, maar wat er op tafel staat, hangt af van het seizoen.

• Papanduas: hartige beignets van bacalao (kabeljauw) en kruiden, gefrituurd en geserveerd met stroop of puur.

• Ajo blanco: koude soep van knoflook, brood, olie en water. Verfrissend en verrassend goed met druiven of komkommer.

• Potaje de Semana Santa: een goedgevulde stoof met kikkererwten, bacalao en piment, perfect voor lente-avonden.

• Guisillo de San José: tortilla’s in amandelbouillon – comfortfood zoals alleen oma het maakt.

• Roscos toscos: stevige ringen van deeg, gekookt én gebakken. Traditioneel voor San Marcos op 25 april.

Voor de zoetekauw zijn er pestiños (met kaneel, wijn en sesam), carne de membrillo (kweeperengelei met kaas) of gewoon de compota van het seizoen. Niks ingewikkelds, gewoon goed.

Meer dan een tussenstop

Villanueva del Trabuco is zo’n dorp waar je na één dag denkt: hier blijf ik nog even. Geen massatoerisme, geen wachtrijen voor een foto. Wel stilte, ruimte en eten waar je blij van wordt. Zin in even weg van alles? Dan zit je hier helemaal goed.

(c) foto en bron: www.villanuevadeltrabuco.es