"Het Convento de Hermanos Menores Capuchinos in Casares straalt eenvoud en spiritualiteit uit, waar de stilte spreekt en de ziel rust vindt."

Een klooster met een bewogen verleden

Tijdens de Guerra de la Independencia (1810-1812) waren de monniken niet alleen toegewijde religieuzen, maar ook actieve verdedigers van Casares. Ze namen deel aan de strijd bij het kasteel en organiseerden guerrilla-eenheden. Als erkenning voor hun inzet werden San Francisco de Asís en Nuestra Sra. Virgen del Rosario del Campo benoemd tot de nieuwe beschermheiligen van Casares.

De invloed van de carlistische opstand

In 1835 stond het Capuchinoklooster aan de kant van de carlistische opstand in Andalusië door voedsel en middelen te leveren. Dit leidde echter tot grote veranderingen. De monniken werden verdreven en hun bezittingen werden onteigend. Alleen de kerk bleef behouden, terwijl de rest van het klooster verdween door de verkoop van eigendommen volgens het Decreto y Reglamento de venta de los bienes inmuebles del convento.

Van spirituele oase naar bolwerk van verdediging

Wat begon als een plek van rust en bezinning, veranderde door de jaren heen in een strategisch punt voor de verdediging van Casares. De monniken stonden niet alleen in dienst van hun geloof, maar ook van de gemeenschap. Hun bijdrage aan de bescherming van de stad is een belangrijk onderdeel van de lokale geschiedenis.

De nalatenschap van het klooster

Na de onteigening in 1835 bleef alleen de kerk overeind als herinnering aan wat ooit een levendig klooster was. De capuchijnen verdwenen uit Casares, maar hun invloed bleef voelbaar. De benoeming van San Francisco de Asís en Nuestra Sra. Virgen del Rosario del Campo als beschermheiligen is een blijvende erkenning van hun betekenis voor de stad.